វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផុតពូជ
កិរិយាសព្ទ· verb [ផុត-ពូច]
Learner aid: verb · [ផុត-ពូច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
លែងមានអត្ថិភាពតទៅទៀត (ចំពោះសត្វឬរុក្ខជាតិ), ដាច់ពូជ :
Learner aid: verb · [ផុត-ពូច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
លែងមានអត្ថិភាពតទៅទៀត (ចំពោះសត្វឬរុក្ខជាតិ), ដាច់ពូជ :
លែងមានអត្ថិភាពតទៅទៀត (ចំពោះសត្វឬរុក្ខជាតិ), ដាច់ពូជ :
“រមាសនិងគោព្រៃបានផុតពូជពីប្រទេសកម្ពុជាហើយ។”