វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្ដន្ទា
កិរិយាសព្ទ· verb [ផ្ដន់-ទា]
Learner aid: verb · [ផ្ដន់-ទា]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ផ្ចាល, ធ្វើទោសផ្ចាល; បន់ឱ្យគេវិនាស :
Learner aid: verb · [ផ្ដន់-ទា]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ផ្ចាល, ធ្វើទោសផ្ចាល; បន់ឱ្យគេវិនាស :
ផ្ចាល, ធ្វើទោសផ្ចាល; បន់ឱ្យគេវិនាស :
“ត្រូវផ្ដន្ទាវាតាមច្បាប់។”
ដាក់ទណ្ឌកម្មដោយតុលាការទៅលើជនជាប់ចោទណាម្នាក់ដែលរំលោភច្បាប់ :
“គាត់ត្រូវផ្ដន្ទាទោសជាប់ពន្ធនាគារ។”