វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្ដាច់
កិរិយាសព្ទ· verb [ផ្ដាច់]
Learner aid: verb · [ផ្ដាច់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្វើឱ្យដាច់។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៧ ន័យនិយមន័យ
១
ធ្វើឱ្យដាច់។
២
(ព.ប្រ.) បញ្ចប់, បញ្ឈប់, លែងឱ្យមាន :
ឧទាហរណ៍
“ផ្ដាច់ទំនាក់ទំនង, ផ្ដាច់និស្ស័យ, ផ្ដាច់ជំនួយ។”
៣
កាត់បង់; សម្លាប់។
៤
ផ្ដិលឱ្យដាច់ផុតលែងមានតទៅទៀត។
៥
(ព.ប្រ.) ធ្វើបង្ហើយត្រឹមប៉ុណ្ណេះលែងធ្វើតទៅទៀត :
ឧទាហរណ៍
“លេងផ្ដាច់ព្រ័ត្រ, ធ្វើការផ្ដាច់ព្រ័ត្រ (ព.ប្រ.)។”
៦
(ម.ព. ផ្ដាច់ផ្ដិល)។
៧
ល្អដាច់គេ។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បុរាណសរសេរ ផ្ដេច)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់