វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពក
ន. [ពក]
សាច់ដែលដុះជាដុំខ្ពស់ជាងសាច់ប្រក្រតី :
សាច់ដែលដុះជាដុំខ្ពស់ជាងសាច់ប្រក្រតី :
សាច់ដែលដុះជាដុំខ្ពស់ជាងសាច់ប្រក្រតី :
“ពកដៃ, ពកជើង, ពកថ្ងាស, ពក ក។”
សាច់រុក្ខជាតិ ឬ លតាជាតិដែលដុះជាកំពូកខ្ពស់ជាងសាច់ប្រក្រតី :
“ពកធ្នង់, ពកបេង, ពកស្រឡៅ; ពកខ្ញែ (ពកវល្លិខ្ញែ)។”
ឈ្មោះដំបៅមួយប្រភេទចេញជាពកបែកគគុះគគុល មិនងាយនឹងថែរក្សាឱ្យសះជា :
“ដំបៅពក។”
កកើតជាពក (ជានាមកិរិយា)។
“”
ឈ្មោះឫស្សីពួកមួយ មានប្រហោងសាច់ស្ដើងរឹងស្រួយ សម្បុរខាងក្រៅរលោង សម្រាប់ប្រើការផ្សេងៗមានធ្វើត្រល់, ប៉ី, ខ្លុយជាដើម :
“ត្រល់ពក, ប៉ីពក, ក្លាក់ពក, បំពង់ពក។”