វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពាយ
កិ. [ពាយ]
វិនាស, បាត់, ហិន; រលស់ស្ទើរនឹងអស់ :
វិនាស, បាត់, ហិន; រលស់ស្ទើរនឹងអស់ :
វិនាស, បាត់, ហិន; រលស់ស្ទើរនឹងអស់ :
“សង្កើចពាយ, មាន់ពាយ។”
ដែលវិនាស, ខូចឬដែលរលស់ស្ទើរនឹងអស់ :
“ស្រូវពាយ គឺស្រូវដែលខូចព្រោះក្រាចាប់ជាដើម។”
ខ្យល់; ត្រូវប្រើពាក្យ ព្រះ ដាក់នាំមុខផងជាដរាប :
“ព្រះពាយ ឬ ព្រះពាយុ។”
(តែ ព្រះពាយុ មិនសូវប្រើ)។