វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ភាតុបុត្ត

នាម· noun [ភា-តុ-បុត]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [ភា-តុ-បុត] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

កូនប្រុសរបស់បងប្រុសឬរបស់ប្អូនប្រុស (ក្មួយប្រុស) ; បើក្មួយស្រីជា ភាតុធីតា ឬ ភាតុបុត្រី (រ.ស.)។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ភាតុធីតាភាតុបុត្រភាតុបុត្រី
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

កូនប្រុសរបស់បងប្រុសឬរបស់ប្អូនប្រុស (ក្មួយប្រុស) ; បើក្មួយស្រីជា ភាតុធីតា ឬ ភាតុបុត្រី (រ.ស.)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. ភាតុ + បុត្ត; សំ. ភ្រាត្ឫ + បុត្រ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
ប្រយោគនាមប្រាជ្ញានាមផ្កាកិរិយាសព្ទ