វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ភាវនា

នាម· noun [ភា-វៈ-នា]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [ភា-វៈ-នា] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការចម្រើន, ការនឹកចំពោះត្រង់អារម្មណ៍ដ៏ល្អតែមួយដដែលៗឱ្យច្រើនៗ គឺនឹកហើយនឹកទៀតរឿយៗជាអនេក, ការរំពឹងស្មឹងស្មាធិ៍ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ការចម្រើន, ការនឹកចំពោះត្រង់អារម្មណ៍ដ៏ល្អតែមួយដដែលៗឱ្យច្រើនៗ គឺនឹកហើយនឹកទៀតរឿយៗជាអនេក, ការរំពឹងស្មឹងស្មាធិ៍ :

ឧទាហរណ៍

“តាំងភាវនា, ចម្រើនភាវនា។”

២

នឹកចំពោះត្រង់អារម្មណ៍ដ៏ល្អតែមួយដដែលៗ, នឹកហើយនឹកទៀតរឿយៗជាអនេក, រំពឹងស្មឹងស្មាធិ៍ :

ឧទាហរណ៍

“ខំភាវនា, ភិក្ខុភាវនាកម្មដ្ឋាន។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.សំ. ភាវន ឬ ភាវនា)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
ប្រយោគនាមប្រាជ្ញានាមផ្កាកិរិយាសព្ទ