វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភូម
ន. [ភូម]
ទេវតាដែលឋិតនៅផ្ទាល់លើផែនដី។ ខ្មែរហៅទេវតាឬបិសាចដែលអាស្រ័យនៅទីស្រែចម្ការថា ព្រះភូម។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ទេវតាដែលឋិតនៅផ្ទាល់លើផែនដី។ ខ្មែរហៅទេវតាឬបិសាចដែលអាស្រ័យនៅទីស្រែចម្ការថា ព្រះភូម។
ឧទាហរណ៍
“”
២
សែនបូជាព្រះភូមក្នុងវេលាដែលរាស់ស្រែនឹងស្ទូង (ចំពោះតែស្រែណាមួយដែលគេធ្លាប់ធ្វើរាល់ឆ្នាំ តាមជំនឿម្ចាស់ស្រែ)។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ត្រូវប្រើពាក្យ ភុម្មទេវតា វិញ)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់