វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភើ
កិ. [ភើ]
ចេញខ្យល់តាមមាត់ដោយឆ្អែតអាហារឬដោយខ្យល់ច្រើនក្នុងពោះច្រាល់ឡើង។
ចេញខ្យល់តាមមាត់ដោយឆ្អែតអាហារឬដោយខ្យល់ច្រើនក្នុងពោះច្រាល់ឡើង។
ចេញខ្យល់តាមមាត់ដោយឆ្អែតអាហារឬដោយខ្យល់ច្រើនក្នុងពោះច្រាល់ឡើង។
“”
ដំណើរភើ, ខ្យល់ដែលភើចេញមក។
“”