វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រំភើប
កិរិយាសព្ទ· verb [រំ-ភើប]
Learner aid: verb · [រំ-ភើប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រញ្ជួយ, ចំប្រប់ :
Learner aid: verb · [រំ-ភើប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រញ្ជួយ, ចំប្រប់ :
រញ្ជួយ, ចំប្រប់ :
“ខ្យល់បក់មិនរំភើប; ខ្ញុំមិនរំភើបទេ!”
ចិត្តព្រឺព្រួច។
មានអារម្មណ៍រីករាយ ត្រេកអរខ្លាំង :
“រំភើបចិត្តនៅពេលដឹងថាខ្លួនទទួលជ័យលាភី។”