វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្លង
នាម· noun [ភ្លង]
Learner aid: noun · [ភ្លង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះឈើព្រៃមួយប្រភេទ មានសាច់រឹងស្និទ្ធ, មាន ២ប្រភេទគឺ ភ្លងជូរ ស្លឹកជូរបន្តិចៗ ប្រើស្ងោរលាងសំពត់បាន; ភ្លងក្អែក ស្លឹកធំៗក្រាស់ៗជាងភ្លងជូរ។
