វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្លាង
នាម· noun [ភ្លាង]
Learner aid: noun · [ភ្លាង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ភ្លាម; បណ្ដើរ; ជាមួយដែរ; ផង; ផងដែរ (សម្រាប់ប្រើតែក្នុងកាព្យ) :
Learner aid: noun · [ភ្លាង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ភ្លាម; បណ្ដើរ; ជាមួយដែរ; ផង; ផងដែរ (សម្រាប់ប្រើតែក្នុងកាព្យ) :
ភ្លាម; បណ្ដើរ; ជាមួយដែរ; ផង; ផងដែរ (សម្រាប់ប្រើតែក្នុងកាព្យ) :
“ថាភ្លាងនាងនាថស្ទុះចេញក្រៅ ព្រះនេត្រក្រឡៅសម្លឹងដាក់ សម្ដែងអាការៈដូចមានអាក់ ថ្នាំងថ្នាក់ព្រះទ័យពុំស្នេហា។”