វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

មង្គល

នាម· noun [មង់-គល់]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [មង់-គល់] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

សេចក្ដីចម្រើន; សេចក្ដីសុខ; ហេតុដែលនាំឱ្យកើតសេចក្ដីសុខចម្រើន; ស្រីសួស្ដី។

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៦ ន័យ
១

សេចក្ដីចម្រើន; សេចក្ដីសុខ; ហេតុដែលនាំឱ្យកើតសេចក្ដីសុខចម្រើន; ស្រីសួស្ដី។

២

(ម.ព. មង្គលវាទ)។

៣

ការជាមង្គល; ខ្មែរហៅចំពោះតែ "ការអាពាហ៍ពិពាហ៍" :

ឧទាហរណ៍

“មានមង្គលការ, រៀបមង្គលការ។”

៤

ពាក្យជាមង្គល, ពាក្យឱ្យពរ។

៥

ឈ្មោះព្រះសូត្រមួយជាពុទ្ធភាសិតសម្ដែងអំពីមង្គល ៣៨ប្រការ, ពួកពុទ្ធសាសនិកតែងសូត្រក្នុងវេលាធ្វើកិច្ចជាមង្គលណាមួយ (ព.ពុ.)។

៦

ការស្រោចទឹកជាមង្គល, ការស្រោចទឹកឱ្យមានមង្គល។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
ប្រយោគនាមប្រាជ្ញានាមផ្កាកិរិយាសព្ទ