វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

មនុស្ស

នាម· noun [មៈ-នុស]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [មៈ-នុស] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ជនអ្នកដឹងការខុសត្រូវ, សត្វវិសេសមួយប្រភេទជាពូជវង្សនៃមនុ, នរៈ។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖មនុស្យ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១២ ន័យ
១

ជនអ្នកដឹងការខុសត្រូវ, សត្វវិសេសមួយប្រភេទជាពូជវង្សនៃមនុ, នរៈ។

២

អំពើពិឃាតមនុស្ស, ដំណើរសម្លាប់មនុស្ស។

៣

អ្នកពិឃាតមនុស្ស (ហៅថា នរឃាតក ឬ ឃាតកៈ ក៏បាន)។

៤

(ម.ព. មនុស្សឃាដ)។

៥

(ម.ព. មនុស្សឃាដ)។

៦

(ម.ព. មនុស្សឃាដកៈ)។

៧

ជាតិជាមនុស្ស, ពួកមនុស្ស។

៨

ទេវតារបស់ពួកមនុស្ស (ក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យ)។

៩

ធម៌សម្រាប់មនុស្ស (ច្បាប់សម្រាប់ប្រដៅពួកមនុស្សឱ្យប្រព្រឹត្តសុចរិត; សីល ៥...។

១០

លោកជាទីនៅនៃពួកមនុស្ស, លោកសម្រាប់ពួកមនុស្ស, ឋានមនុស្ស។ល។

១១

មនុស្សទាំងឡាយ, ពួកមនុស្ស (ព.កា.)។

១២

ស្ត្រីមនុស្ស, មនុស្សស្រី (មានតែពាក្យប៉ុន្តែមិនសូវដែលប្រើ ព្រោះពាក្យថា មនុស្ស ឬ មនុស្សា ជាសាធារណៈទូទៅទាំងប្រុសទាំងស្រីទៅហើយ)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ហៅថា មនុស្សឃាតកម្មឬនរឃាត, នរឃាតកម្ម ក៏បាន)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា ឬ សំ. មនុឞ្យ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់