វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មានះ
[មា-នះ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: [មា-នះ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សេចក្ដីប្រកាន់, ដំណើរប្រកាន់ខ្លួន, សេចក្ដីរឹងត្អឹង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
សេចក្ដីប្រកាន់, ដំណើរប្រកាន់ខ្លួន, សេចក្ដីរឹងត្អឹង :
ឧទាហរណ៍
“មានមានះ។”
២
ដែលប្រកាន់, ដែលប្រកាន់ខ្លួន, រឹងត្អឹង :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សមានះ គឺមនុស្សមុខរឹង, ចចេស។”
៣
ប្រកាន់, ប្រកាន់ខ្លួន, មិនព្រមតាមគេ :
ឧទាហរណ៍
“កុំមានះពេក! (កុំប្រកាន់ពេក! កុំរឹងត្អឹងពេក!)។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ព.ពុ. ថា មានះមាន ៣ យ៉ាងគឺ ១ ប្រកាន់មាំស៊ប់ថា មានតែអញឯងជាអ្នកប្រសើរជាងគេ, ក៏មើលងាយគេឥតជឿស្ដាប់គោរពអ្នកណា; ២- ប្រកាន់មាំស៊ប់ថា គេនិងអញស្មើៗតែគ្នា គេម៉េចអញម៉េច ប្រហែលតែគ្នា, ក៏ឥតមានការសេពគប់រាប់រកយកគេជាគ្នា; ៣- ប្រកាន់មាំស៊ប់ថា អញឯងជាអ្នកទន់ខ្សោយថយថោកជាងគេ, គេដោយគេ អញដោយអញ, ក៏ឥតមានការប្រាស្រ័យនឹងគ្នា, ព្រោះមានះនេះ ជាប្រភពឬជាមូលដ្ឋាននៃសាមគ្គីភេទ ...)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. បា. មាន; ឬ សំ. មានស៑ > មានះ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់