វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

យាប្លង

នាម· noun [យា-ប្លង](ស. ហ្ញាប្ល្ចង អ.ថ. យ៉ាប្លង "ស្មៅប្លង"; ល. ញ៉ាប៉ង)

Learner aid: noun · [យា-ប្លង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ឈ្មោះស្មៅទឹកមួយប្រភេទដើមជាថ្នាំង មានស្នូលសត្រសុសនៅក្នុង ចាក់រុញបញ្ចេញមកក្រៅបានដោយងាយ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“ស្មៅយាប្លង។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ហៅ យ៉ាប្លង ក៏មាន)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

(ស. ហ្ញាប្ល្ចង អ.ថ. យ៉ាប្លង "ស្មៅប្លង"; ល. ញ៉ាប៉ង)

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ស. ហ្ញាប្ល្ចង អ.ថ. យ៉ាប្លង "ស្មៅប្លង"; ល. ញ៉ាប៉ង)

បន្តរៀនទៀត