វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រគឹង
គុណនាម· adjective [រ-គឹង]
Learner aid: adjective · [រ-គឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលឡើងសាច់ពកឬកន្ទួលតូចៗថ្គោលៗដាសពាស :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ជ្រឹង
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលឡើងសាច់ពកឬកន្ទួលតូចៗថ្គោលៗដាសពាស :
ឧទាហរណ៍
“មុខកើតមុនរគឹង។”
២
ឈ្មោះដង្កូវមួយប្រភេទកើតក្នុងមើម មានមើមដំឡូងជ្វាជាដើម ស៊ីសាច់មើមនោះរទុះមានក្លិនខារ :
ឧទាហរណ៍
“មើមដំឡូងជ្វារគឹងស៊ី។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(អ្នកស្រុកខ្លះហៅ គ្រឹងឬជ្រឹង)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់