វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រញូរញេញ
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា· verb, adverb [រ-ញូ-រ-ញេញ]
Learner aid: verb, adverb · [រ-ញូ-រ-ញេញ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កើតក្ដៅក្ដួលមិនស្រួលចិត្ត; មួម៉ៅព្រោះទាស់ចិត្ត; ក្ដៅមុខក្ដៅមាត់រកកល់គ្រុន :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖រញោរញេញ