វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រលង
កិរិយាសព្ទ· verb [រ-លង]
Learner aid: verb · [រ-លង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលរំលង, កន្លង, លើស; ក្រៅពី, លើកលែងតែ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖រលងតែ
Learner aid: verb · [រ-លង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលរំលង, កន្លង, លើស; ក្រៅពី, លើកលែងតែ :
ដែលរំលង, កន្លង, លើស; ក្រៅពី, លើកលែងតែ :
“វេលារលងអធ្រាត្រទៅ; គាត់ចេះមែន តែមិនរលងអ្នកទេ; ការនេះរលងតែពីអ្នកចេញ គ្មានអ្នកណាធ្វើកើតទេ។”