វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

រហទដ្ឋាន

នាម· noun [រៈ-ហៈ-ទ័ត-ឋាន]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [រៈ-ហៈ-ទ័ត-ឋាន] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អន្លង់ទឹកជ្រៅ; អន្លង់មហាសមុទ្រ; បឹងជ្រៅ (ហៅ រហទប្បទេស ក៏បាន)។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖រហទប្បទេស

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

អន្លង់ទឹកជ្រៅ; អន្លង់មហាសមុទ្រ; បឹងជ្រៅ (ហៅ រហទប្បទេស ក៏បាន)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.សំ. បា. រហទ; សំ. ហ្រទ "អន្លង់ទឹក, ... ")

បន្តរៀនទៀត