វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រឱសឋាន
នាម· noun [រៈ-អោស-ឋាន]
Learner aid: noun · [រៈ-អោស-ឋាន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សេចក្ដីហ្មងឆ្គងឬមោះហ្មង, មោះមៃដែលនាំឱ្យក្ដៅក្រហាយ, ស្អុះស្អាប់ បែកចិត្តគំនិតគ្នាឬបែកឃ្លាតចាកទី, ចាកលំនៅ :
Learner aid: noun · [រៈ-អោស-ឋាន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សេចក្ដីហ្មងឆ្គងឬមោះហ្មង, មោះមៃដែលនាំឱ្យក្ដៅក្រហាយ, ស្អុះស្អាប់ បែកចិត្តគំនិតគ្នាឬបែកឃ្លាតចាកទី, ចាកលំនៅ :
សេចក្ដីហ្មងឆ្គងឬមោះហ្មង, មោះមៃដែលនាំឱ្យក្ដៅក្រហាយ, ស្អុះស្អាប់ បែកចិត្តគំនិតគ្នាឬបែកឃ្លាតចាកទី, ចាកលំនៅ :
“ខុសមួយដងឆ្គងមួយថ្ងៃគួរអត់ឱនទៅ កុំឱ្យមានរឱសឋាននឹងគ្នា!”
(សរសេរជា រឱសថាន ក៏មាន។ ម.ព. រឱសនិងឋាន ផង)។