វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រាំងគន្លង
គុណនាម· adjective [រាំង-គន់-លង]
Learner aid: adjective · [រាំង-គន់-លង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលមានបន្ទះចុងកន្ទុយទទឹងចន្លោះជើងក្រោយទាំងពីរ (ចំពោះតែកន្ទុយដំរី) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលមានបន្ទះចុងកន្ទុយទទឹងចន្លោះជើងក្រោយទាំងពីរ (ចំពោះតែកន្ទុយដំរី) :
ឧទាហរណ៍
“កន្ទុយរាំងគន្លង។ (ដំរីដែលមានលក្ខណៈកន្ទុយយ៉ាងនេះរាប់ថាជាដំរីមង្គលប្រសើរ) ...មានដំណើរល្គាយល្គងកន្ទុយរាំងគន្លង បោសព្រះធរណី (ព.ទេ.) ក្នុងមហាវេស្សន្តរជាតកប្រែរយ។”
២
ដែលការពារមិនឱ្យគេចូលមកក្នុងគន្លងឬក្នុងនាទីរបស់ខ្លួន :
ឧទាហរណ៍
“មាន់រាំងគន្លង។”
៣
ដែលដើរខុសផ្លូវដោយបែរគូទចេញក្រៅហាក់ដូចជារាំងទទឹងគន្លង :
ឧទាហរណ៍
“គោរាំងគន្លង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់