វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រីងស្ងួត
គុណកិរិយា· adverb [រីង-ស្ងួត]
Learner aid: adverb · [រីង-ស្ងួត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រីងត្រាតែស្ងួត :
Learner aid: adverb · [រីង-ស្ងួត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រីងត្រាតែស្ងួត :
រីងត្រាតែស្ងួត :
“ត្រពាំងទឹកជិតភូមិខ្ញុំ រីងស្ងួតចែសអស់ទៅហើយ។”
(ព.ប្រ.) ដែលវិនាសទ្រព្យដូចជាត្រពាំងរីងស្ងួត :
“ដល់មកចាស់ទៅជារីងស្ងួត ព្រោះតែកូនៗវាបង្ហួតគាត់។ល។”