វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រំពត់
កិរិយាសព្ទ· verb [រំ-ពត់]
Learner aid: verb · [រំ-ពត់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពត់ឯងវៀចរមួលឬកែកល្អៀងសាច់ មិនត្រង់មិនរត់សាច់ដូចដើម :
Learner aid: verb · [រំ-ពត់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពត់ឯងវៀចរមួលឬកែកល្អៀងសាច់ មិនត្រង់មិនរត់សាច់ដូចដើម :
ពត់ឯងវៀចរមួលឬកែកល្អៀងសាច់ មិនត្រង់មិនរត់សាច់ដូចដើម :
“ឈើចេះតែរំពត់។”
ដែលរមួលឬកែកខុសពីសណ្ឋានត្រង់ :
“ឈើរំពត់, ស្នែងក្របីរំពត់។”
សណ្ឋានដែលវៀចរមួលឬកែក :
“រំពត់ឈើ, រំពត់ស្នែងក្របី។”