វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វប្ប

នាម· noun [វ័ប-ប៉ៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [វ័ប-ប៉ៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការសាប, ព្រោះ, សាបព្រោះ, បណ្ដុះពូជ; ច្រាំង, ត្រើយ។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វប្ប—វប្រវប្រ—
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១៥ ន័យ
១

ការសាប, ព្រោះ, សាបព្រោះ, បណ្ដុះពូជ; ច្រាំង, ត្រើយ។

២

ការឬរបរសាបព្រោះ។

៣

អ្នកធ្វើការសាបព្រោះ។

៤

(ម.ព. វប្បករ)។

៥

(ម.ព. វប្បករ)។

៦

(ម.ព. វប្បករ)។

៧

(ម.ព. វប្បករ)។

៨

កាលឬសម័យដែលត្រូវសាបព្រោះ។

៩

(ម.ព. វប្បកម្ម)។

១០

ថ្នាល; ស្រែពង្រោះ។

១១

ទីសម្រាប់សាបព្រោះ (ដូចគ្នានឹង វប្បក្ខេត្ត ដែរ)។

១២

ការផ្សាំបណ្ដុះចំណេះវិជ្ជានិងប្រាជ្ញាស្មារតីឱ្យបានលូតលាស់ចម្រើន ដោយវិទ្យាសាស្ត្រ ឬដោយសិល្បៈផ្សេងៗជាដើម។

១៣

មង្គលសាបព្រោះ; មង្គលច្រត់ព្រះនង្គ័ល។

១៤

រដូវសាបព្រោះ :

ឧទាហរណ៍

“(ព.កា.) ហៃមាសកូនឪ វប្បរដូវ ចូលដល់មកហើយ ចូរខំខ្នះខ្នែង កុំធ្វើកន្តើយ រដូវហ្នឹងហើយ បង្កើតធនធាន។ ...។”

១៥

(ម.ព. វប្បកាល)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា វប្បការិកាឬវប្បការិនី)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. ឬ សំ.)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់