វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិតក្ក
ន. [វិ-ត័ក-កៈ]
សេចក្ដីត្រិះរិះ, ជញ្ជឹង, រំពឹងគិត :
សេចក្ដីត្រិះរិះ, ជញ្ជឹង, រំពឹងគិត :
សេចក្ដីត្រិះរិះ, ជញ្ជឹង, រំពឹងគិត :
“មានវិតក្ក។”
សេចក្ដីនឹកសំដៅឆ្ពោះទៅរកអារម្មណ៍ដែលកំពុងភាវនា។
“”
ដែលមានសេចក្ដីត្រិះរិះច្រើនជាចរិត :
“មនុស្សវិតក្កចរិត (មនុស្សមានគំនិតសាញ)។”
អារម្មណ៍ដែលប្រកបដោយវិតក្ក។
“”
(ម.ព. ឈាន{¥¥}២{££} ផង)។