វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សក្ការ

នាម· noun [ស័ក-កា-រ៉ៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [ស័ក-កា-រ៉ៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការធ្វើគោរព, សេចក្ដីគោរព, ការធ្វើបដិសណ្ឋារៈដោយគោរព; តង្វាយ, ជំនូន, គ្រឿងបូជា :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សក្ការៈ

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៤ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“ធ្វើសក្ការៈ, មានគ្រឿងសក្ការៈ។”

២

គ្រឿងបូជាដោយគោរព, គ្រឿងបូជាដ៏ផ្ចិតផ្ចង់។

៣

ភាជនៈដាក់គ្រឿងសក្ការៈ។

៤

(ម.ព. សក្ការភាជនៈ)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. សក្ការ; សំ. សត្ការ)

បន្តរៀនទៀត