សងសឹក

“ម្ល៉េះហើយសងសឹកឱ្យត្រាតែបាន! (ព.កា.) ទីឃាវុកុមារ មុនមានការគិតសងសឹក ក្រោយមកបានភ្នកនឹក ដល់បណ្ដាំនៃបិតា។ ព្រះបាទព្រហ្មទត្ត ក៏ពុំភ្លាត់បង់ជន្មា ព្រោះការស្រាយវេរា នៃទីឃាវុបណ្ឌិត។ល។ (រឿងទីឃាវុកុមារនិងព្រះបាទព្រហ្មទត្ត ក្នុងទីឃាវុជាតក)។”