វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សង្កិន
កិរិយាសព្ទ· verb [សង់-កិន]
Learner aid: verb · [សង់-កិន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កិនហើយកិនទៀត, កិនរឿយៗ :
Learner aid: verb · [សង់-កិន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កិនហើយកិនទៀត, កិនរឿយៗ :
កិនហើយកិនទៀត, កិនរឿយៗ :
“សង្កិនឱ្យល្អិតម៉ដ្ឋ។”
(ព.ប្រ.) សង្កេត, ពិនិត្យ, ឈ្លេចឈ្លី ឱ្យឃើញជាក់ ឱ្យឃើញពិត :
“សង្កិនរក, សង្កិនឱ្យឆ្លើយ, សួរសង្កិន។”
សង្កេតឈ្លេចឈ្លីឱ្យឃើញពិត។