វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សង្កិលេសិក

គុណនាម· adjective [សង់-កិ-ឡេ-សិ-កៈ] ឬ [សង់-កិ-ឡេ-សិក]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: adjective · [សង់-កិ-ឡេ-សិ-កៈ] ឬ [សង់-កិ-ឡេ-សិក] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលសៅហ្មង; ដែលជាមន្ទិល; ដែលនាំឱ្យអួអាប់, ឱ្យស្រអាប់។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៤ ន័យ

១

ដែលសៅហ្មង; ដែលជាមន្ទិល; ដែលនាំឱ្យអួអាប់, ឱ្យស្រអាប់។

២

ចិត្តដែលមានសៅហ្មង។

៣

ធម៌សៅហ្មង។

៤

សន្តានសៅហ្មង, សន្តានចិត្តមិនបរិសុទ្ធ។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. សំក្លេឝិក)

បន្តរៀនទៀត