វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សង្ខុញ
កិរិយាសព្ទ· verb [សង់-ខុញ]
Learner aid: verb · [សង់-ខុញ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ជំរុញ, រុញដោយប្រញាប់ឱ្យជ្រុលឬឱ្យលឿនទៅមុខ; បង្ខំខ្លាំងឱ្យទាន់ចិត្ត, បន្ទាន់ចិត្ត :
Learner aid: verb · [សង់-ខុញ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ជំរុញ, រុញដោយប្រញាប់ឱ្យជ្រុលឬឱ្យលឿនទៅមុខ; បង្ខំខ្លាំងឱ្យទាន់ចិត្ត, បន្ទាន់ចិត្ត :
ជំរុញ, រុញដោយប្រញាប់ឱ្យជ្រុលឬឱ្យលឿនទៅមុខ; បង្ខំខ្លាំងឱ្យទាន់ចិត្ត, បន្ទាន់ចិត្ត :
“សង្ខុញឱ្យទាន់ការ, សង្ខុញដាក់; សួរសង្ខុញ, ទារសង្ខុញ, សង្ខុញចូល។”