វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សត
[សៈ-តៈ]
ចំនួនរយ, រយ (១០០)។
ចំនួនរយ, រយ (១០០)។
ចំនួនរយ, រយ (១០០)។
“”
ច្រើន (ជា អនេកត្ថសំខ្យា)។
“”
(ម.ព. សតរង្សី)។
“”
មួយរយថ្ងៃ :
“បុណ្យសតទិន បុណ្យមួយរយថ្ងៃ គឺបុណ្យដែលគេធ្វើឧទ្ទិសផលចំពោះបុគ្គលដែលទទួលមរណភាពទៅហើយ គ្រប់មួយរយថ្ងៃ (ហៅ បុណ្យ សតិមទិន ឬ បុណ្យសតិមពារ, សតិមវារៈ "បុណ្យគម្រប់មួយរយថ្ងៃ" ក៏បាន)។”
ផ្កាដែលមានត្របកឬស្រទាប់ច្រើន; ជាឈ្មោះផ្កាឈូកមួយប្រភេទ មានត្របកច្រើនស្រទាប់, អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ឈូកមួយរយស្រទាប់។
“”
(ម.ព. សតបត្ត)។
“”
ចំនួនមួយរយ។
“”
(ម.ព. សតប្បមាណ)។
“”
(ម.ព. សតទិន)។
“”
វល្លិមានមើមច្រើន, វល្លិសាមសិប។
“”
អ្នកដែលមានរស្មីច្រើនឬមានតេជះច្រើន (ព្រះអាទិត្យ)។
“”
(ម.ព. សតពារ)។
“”
ចំណែកមួយរយ។
“”
(ម.ព. សតបត្ត)។
“”