វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សនិទាន

នាម· noun [សៈ-និ-ទាន]

Learner aid: noun · [សៈ-និ-ទាន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

សំណុំនៃហេតុផលឬមូលដ្ឋានតក្កវិជ្ជាសម្រាប់ការធ្វើអ្វីមួយឬជឿលើអ្វីមួយ។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៤ ន័យ

១

សំណុំនៃហេតុផលឬមូលដ្ឋានតក្កវិជ្ជាសម្រាប់ការធ្វើអ្វីមួយឬជឿលើអ្វីមួយ។

២

ការប្រកាន់យកភាពត្រឹមត្រូវតាមវិចារណញ្ញាណឬតាមហេតុផល។

៣

អ្នកសនិទាននិយម។

៤

ដែលមានហេតុផល, គួរធ្វើសនិទាន, នៃសនិទាន។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

បន្តរៀនទៀត