វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សម្ទូង

នាម· noun [សំ-ទូង]

Learner aid: noun · [សំ-ទូង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ស្រូវដែលយកសំណាបស្ទូង, ស្រូវស្ទូង :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សន្ទូងសំទូង
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ស្រូវដែលយកសំណាបស្ទូង, ស្រូវស្ទូង :

ឧទាហរណ៍

“សម្ទូងរំសាយត្រណោត សម្ទូងដែលទើបផ្ដើមលាស់រីកសាយបន្តិចៗ។”

២

សម្ទូងដែលលាស់បែកចេញជាគុម្ព។

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់