វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្ពរ
នាម· noun [សំ-ពៈ-រៈ] ឬ [សំ-ព]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [សំ-ពៈ-រៈ] ឬ [សំ-ព] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការសង្រួម, ការស្ងៀមស្ងប់, ស្រគត់ស្រគំ, រម្យទម :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ការសង្រួម, ការស្ងៀមស្ងប់, ស្រគត់ស្រគំ, រម្យទម :
ឧទាហរណ៍
“(ព.កា.) រីអ្នកត្រេកអរ ចំពោះសីលធម៌ ត្រូវមានសម្ពរ ឥន្ទ្រិយប្រាំមួយ ជាត្រួយសំវរ ទើបមានអំណរ ទាំងខ្លួនទាំងគេ។”
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. សំវរ ឬ ប្រើជា សម្ពរ ក៏មានខ្លះ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់