វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សម្ភិត

កិរិយាសព្ទ, គុណនាម· verb, adjective [សំ-ភិត]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: verb, adjective · [សំ-ភិត] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ភ័យខ្លាំង, ភ័យចំប្រប់; ដែលខ្លាចខ្លាំង :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សម្ភីត

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ

១

ភ័យខ្លាំង, ភ័យចំប្រប់; ដែលខ្លាចខ្លាំង :

ឧទាហរណ៍

“(ព.កា.) ព្រឹកមិញចូលព្រៃ ស្រាប់តែមានភ័យ ពុំបានជាគិត ប្រទះដំរី មួយគួរសម្ភិត ឃើញភ្លាមខ្ញុំមឹត ឥតងាកមើលក្រោយ។”

២

ចិត្តភ័យចំប្រប់។

៣

សេចក្ដីខ្លាចខ្លាំង។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)

បន្តរៀនទៀត