វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្លិច
នាម· noun [សំ-ឡិច]
Learner aid: noun · [សំ-ឡិច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ល្បិចសម្ងាត់, ឧបាយស៊ើបការសម្ងាត់ឱ្យលេចជាក់ច្បាស់ ឬអ្នកដែលស៊ើបឱ្យលេចការសម្ងាត់ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សម្លេច
Learner aid: noun · [សំ-ឡិច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ល្បិចសម្ងាត់, ឧបាយស៊ើបការសម្ងាត់ឱ្យលេចជាក់ច្បាស់ ឬអ្នកដែលស៊ើបឱ្យលេចការសម្ងាត់ :
ល្បិចសម្ងាត់, ឧបាយស៊ើបការសម្ងាត់ឱ្យលេចជាក់ច្បាស់ ឬអ្នកដែលស៊ើបឱ្យលេចការសម្ងាត់ :
“ដឹងការដោយសម្លិច; ចាត់សម្លិចឱ្យទៅស៊ើបការ។”