វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្អប់
គុណនាម, នាម· adjective, noun [សំ-អប់]
Learner aid: adjective, noun · [សំ-អប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលជាទីស្អប់; មនុស្ស, សត្វឬអ្វីៗដែលជាទីស្អប់ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សំអប់
Learner aid: adjective, noun · [សំ-អប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលជាទីស្អប់; មនុស្ស, សត្វឬអ្វីៗដែលជាទីស្អប់ :
ដែលជាទីស្អប់; មនុស្ស, សត្វឬអ្វីៗដែលជាទីស្អប់ :
“កូនសម្អប់, ទ្រព្យសម្អប់។”
(ព.ផ្ទ. សំឡាញ់ សរសេរជា សំអប់ ក៏បាន)។