វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សាដៀវ

នាម· noun [សា-ដៀវ](ស. សាយ "ខ្សែ", ដើ្យវ អ.ថ ដៀវ "មួយ, តែមួយ")

Learner aid: noun · [សា-ដៀវ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ឈ្មោះគ្រឿងតន្ត្រីមួយប្រភេទ មានខ្សែលួសស្ពាន់តែមួយ មានសំបកឃ្លោកមូល (ឃ្លោកសាដៀវ) មួយកំណាត់ទ្រភ្ជាប់ពីក្រោមដងមានប៉ោលសម្រាប់រឹតឬបន្ធូរខ្សែ, ប្រើជាគ្រឿងដេញ មានសូរសព្ទមូលរងំ :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សាយដៀវ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ឈ្មោះគ្រឿងតន្ត្រីមួយប្រភេទ មានខ្សែលួសស្ពាន់តែមួយ មានសំបកឃ្លោកមូល (ឃ្លោកសាដៀវ) មួយកំណាត់ទ្រភ្ជាប់ពីក្រោមដងមានប៉ោលសម្រាប់រឹតឬបន្ធូរខ្សែ, ប្រើជាគ្រឿងដេញ មានសូរសព្ទមូលរងំ :

ឧទាហរណ៍

“ដេញសាដៀវ។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(គួរហៅថា ខ្សែមួយឬឯកតន្ត្រី ដូចជា ដេញឯកតន្ត្រី, សូរឯកតន្ត្រី)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

(ស. សាយ "ខ្សែ", ដើ្យវ អ.ថ ដៀវ "មួយ, តែមួយ")

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ស. សាយ "ខ្សែ", ដើ្យវ អ.ថ ដៀវ "មួយ, តែមួយ")

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
ប្រយោគនាមប្រាជ្ញានាមផ្កាកិរិយាសព្ទ