វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សិខរិន
នាម· noun [សិ-ខៈ-រ៉ិន]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [សិ-ខៈ-រ៉ិន] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ភ្នំ; ដើមឈើ, ដង្គុំឈើ។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សិខរី
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ភ្នំ; ដើមឈើ, ដង្គុំឈើ។
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. ឝិខរិន៑; បា. សិខរី; < ឝិខរ ឬ សិខរ "កំពូល; ចុង" + ឥន៑ ឬ ឦ "មាន")
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់