វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សីលព្វ័ត

នាម· noun [សី-ឡ័ប-ពាត់]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [សី-ឡ័ប-ពាត់] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ទម្លាប់និងវត្តប្រតិបត្តិខុសទំនងដែលអ្នកប្រព្រឹត្តជឿថាជាផ្លូវបរិសុទ្ធនាំឱ្យរួចចាកទុក្ខ (ព.ពុ.)។

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ
១

ទម្លាប់និងវត្តប្រតិបត្តិខុសទំនងដែលអ្នកប្រព្រឹត្តជឿថាជាផ្លូវបរិសុទ្ធនាំឱ្យរួចចាកទុក្ខ (ព.ពុ.)។

២

ការស្ទាបស្ទង់ព្រយុងចិត្តទៅរកសីលព្វ័ត (ព.ពុ.)។

៣

ការប្រកាន់ជឿសីលព្វ័ត (ព.ពុ.) ; ប្រើជា សីលព្វតូបាទានក៏បាន។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. សីលព្វត; សំ. ឝីល + វ្រត)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់