វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សូរផ្ទុះត្រដុស
នាម· noun [សូ-ផ្ទុះ-ត្រ-ដុស]
Learner aid: noun · [សូ-ផ្ទុះ-ត្រ-ដុស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលបន្លឺឡើងដោយបន្សំចូលគ្នារវាងសូរផ្ទុះឬសូរស្ទះជាមួយនឹងសូរត្រដុស (fricative) ដូចជា ព្យញ្ជនៈ [tʃ] ក្នុងពាក្យ [tʃaild] (child) ព្យញ្ជនៈ [dʒ] ក្នុងពាក្យ [dʒæm] (jam) នៃភាសាអង់គ្លេស ជាដើម។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សូរស្ទះត្រដុស
