វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្ងៀម
កិរិយាសព្ទ· verb [ស្ងៀម]
Learner aid: verb · [ស្ងៀម]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
មិនស្ដី, មិនមាត់ :
Learner aid: verb · [ស្ងៀម]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
មិនស្ដី, មិនមាត់ :
មិនស្ដី, មិនមាត់ :
“ស្ងៀមឈឹង ស្ងៀមសូន្យឈឹង។”
នៅជើយ, នៅទំនេរ, នៅទទេមិនធ្វើអ្វី; ឥតការងារ :
“ធ្វើការទៅ កុំអង្គុយស្ងៀម!”
កុំមាត់!, កុំនិយាយ!; ឈប់យំទៅ។
ឈប់មិនប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់, មិនកាន់ទុច្ចរិត។
(ម.ព. ស្ងប់)។