វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្តាឡាក់ទីត
នាម· noun [ស្តា-ឡាក់-ទីត] (ជើង ត)មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [ស្តា-ឡាក់-ទីត] (ជើង ត) — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
(ភូមិ.) ថ្មស្រួចៗមួយប្រភេទដុះចេញពីពិតាននៃល្អាងភ្នំ។
Learner aid: noun · [ស្តា-ឡាក់-ទីត] (ជើង ត) — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
(ភូមិ.) ថ្មស្រួចៗមួយប្រភេទដុះចេញពីពិតាននៃល្អាងភ្នំ។
(ភូមិ.) ថ្មស្រួចៗមួយប្រភេទដុះចេញពីពិតាននៃល្អាងភ្នំ។
មកពីភាសាបាលី
From Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បារ. stalactite)