វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រងល់
គុណកិរិយា· adverb [ស្រ-ង៉ល់]
Learner aid: adverb · [ស្រ-ង៉ល់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ងឿងគាំងនៅធ្មឹងដោយត្រូវដំណំឬដោយទញ់ទាល់គំនិត, ទាល់សម្ដី :
Learner aid: adverb · [ស្រ-ង៉ល់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ងឿងគាំងនៅធ្មឹងដោយត្រូវដំណំឬដោយទញ់ទាល់គំនិត, ទាល់សម្ដី :
ងឿងគាំងនៅធ្មឹងដោយត្រូវដំណំឬដោយទញ់ទាល់គំនិត, ទាល់សម្ដី :
“ត្រូវមួយដំបងស្រងល់, ដួលស្រងល់, នៅស្ងៀមស្រងល់។”