វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រូស
ឧទានសព្ទ· interjection [ស្រូស]
Learner aid: interjection · [ស្រូស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរឮដោយដួល, ដោយធ្លាក់ឬដោយទម្លាក់អ្វីៗ :
Learner aid: interjection · [ស្រូស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរឮដោយដួល, ដោយធ្លាក់ឬដោយទម្លាក់អ្វីៗ :
សូរឮដោយដួល, ដោយធ្លាក់ឬដោយទម្លាក់អ្វីៗ :
“ដួលស្រូស។”
ធ្លាក់ស្រឡះ។
វាយតែមួយផសដួលស្រូស។