វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហុច
កិរិយាសព្ទ· verb [ហុច]
Learner aid: verb · [ហុច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចាប់កាន់អ្វីៗដោយដៃតែម្ខាងប្រយោល :
Learner aid: verb · [ហុច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចាប់កាន់អ្វីៗដោយដៃតែម្ខាងប្រយោល :
ចាប់កាន់អ្វីៗដោយដៃតែម្ខាងប្រយោល :
“ហុចបារីឱ្យ។”
លូកដៃឬជើងម្ខាងប្រយោលទៅរក :
“ហុចដៃ, ហុចជើង។”
(ព.ប្រ.) បោះសម្ដីទៅរក :
“ហុចសម្ដីឱ្យដឹងចិត្ត។”
ប្រគល់ខ្លួនឬសម្ដែងខ្លួនប្រើប្រាស់តាមត្រូវការ :
“ហុចខ្លួនឱ្យប្រើ។”
ដែលមានលំនាំឬដំណើរ, សណ្ឋានដូចជាហុច :
“មនុស្សជើងហុច គឺមនុស្សមានជើងពិការដើរទៅមានលំនាំដូចជាហុចៗភ្លឹងៗ។”