វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហូរ
កិរិយាសព្ទ· verb [ហូ]
Learner aid: verb · [ហូ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រអិលជ្រុលទៅឯងនៃទឹកឬវត្ថុរាវ, នៃខ្សាច់ជាដើម :
Learner aid: verb · [ហូ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រអិលជ្រុលទៅឯងនៃទឹកឬវត្ថុរាវ, នៃខ្សាច់ជាដើម :
រអិលជ្រុលទៅឯងនៃទឹកឬវត្ថុរាវ, នៃខ្សាច់ជាដើម :
“ទឹកហូរ, ឈាមហូរ, ទឹកភ្នែកហូររហាម។”
(ព.ប្រ.) រអិលឥតទើសទាក់, មិនរអាក់រអួល :
“និយាយហូរ, មើលសំបុត្រហូរ; សម្ដីហូរ។”
(ម.ព. ហៀរ)។
បោលជ្រំៗជើង (ចំពោះតែគោ, ក្របី) :
“គោហូរ។”