វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហែ
កិ. [ហែ]
ដើរជាក្បួនចោមរោមមនុស្សឬអ្វីៗដែលត្រូវសម្ដែងសេចក្ដីគោរពទៅរក :
ដើរជាក្បួនចោមរោមមនុស្សឬអ្វីៗដែលត្រូវសម្ដែងសេចក្ដីគោរពទៅរក :
ដើរជាក្បួនចោមរោមមនុស្សឬអ្វីៗដែលត្រូវសម្ដែងសេចក្ដីគោរពទៅរក :
“ហែនាគ, ហែសព, ហែព្រះពុទ្ធរូប, ហែកថិន។”
ការដើរចោមរោមជារបៀប :
“ក្បួនហែ, ទៅមើលហែ។”
ដើរបណ្ដោយគ្នាជាជួរ :
“ដើរហែៗតាមគ្នា (ដើរដង្ហែគ្នា)។”
(រ.ស.) ជូនឬតាមជូនជាយសបរិវារ; ទៅឬមកកំដរជាគ្នា :
“ហែព្រះករុណាឬហែហ្លួង; ហែព្រះអង្គម្ចាស់។”
(ព.ប្រ.) ដែលមានតៗមកដូចគេដើរដង្ហែគ្នា, រៀងៗមកឥតអាក់ :
“មានហែៗមក។”