វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឡក
កិ. [ឡក]
ប្រើសម្ដីលូកលឱ្យដឹងខ្លួនឬឱ្យអន់ចិត្ត, និយាយចំអកឱ្យ :
ប្រើសម្ដីលូកលឱ្យដឹងខ្លួនឬឱ្យអន់ចិត្ត, និយាយចំអកឱ្យ :
ប្រើសម្ដីលូកលឱ្យដឹងខ្លួនឬឱ្យអន់ចិត្ត, និយាយចំអកឱ្យ :
“ឡកឱ្យឈឺចិត្ត, និយាយឡក។”
សម្ដែងអាការៈក្រមាច់ក្រមើមមានញាក់មុខជាដើម (អាការៈរបស់ត្លុក) :
“ឡកមុខ, ឡកឆៃយ៉ាំ។”
(ព.ប្រ.) ត្រឡប់មុខជាក្រោយក្រោយជាមុខ :
“ឡកចុះឡកឡើង, ឡកមុខឡកក្រោយ។”